montowanie klimatyzacji

W przypadku jednostek wewnętrznych klimatyzacji błędy związane są głównie z niewłaściwym rozprowadzeniem powietrza. Niekorzystne umiejscowienie urządzenia będzie skutkować nierównomiernym rozpływem powietrza w pomieszczeniu. Klimatyzatory typu split pomimo regulowanej prędkości wentylatora w wielu przypadkach pracują ze stałą wydajnością cieplną (brak sterowania inwerterem). Oznacza to nawiew powietrza o temperaturze ok. 10-15 K niższej w porównaniu do powietrza pobieranego przez urządzenie. Umieszczenie parownika w wykonaniu kasetonowym bądź ściennym zbyt blisko miejsc siedzących, u osób o bardzo małej izolacyjności odzieży będzie powodować wyraźny dyskomfort cieplny z powodu niskiej temperatury powietrza i jego dużej prędkości.
Podczas instalowania jednostek wewnętrznych klimatyzacji w wykonaniu kanałowym błędy dotyczą najczęściej oporów instalacji rozprowadzającej powietrze. Standardowe wykonanie klimatyzatorów split umożliwia wytworzenie ciśnienia dyspozycyjnego na poziomie 50-75 Pa. Wersje o tzw. podwyższonym sprężu to 100-150 Pa przy dużych mocach chłodniczych. Jest to ciśnienie wystarczające do rozprowadzenia powietrza i pokonania oporów przepływu przez nawiewniki o ile kanały wentylacyjne poprowadzone zostaną bez zbędnych zagięć i zgnieceń. W przypadku dłuższych instalacji wskazane jest wykonanie instalacji z przewodów typu spiro. Niedbałe poprowadzenia przewodów wentylacyjnych czy wykonanie ich w całości z preizolowanych przewodów typu flex, które zwłaszcza przy większych średnicach uginają się pod własnym ciężarem, zmniejszając przekrój poprzeczny kanału, znacząco wpływa na wzrost oporów przepływu powietrza redukując tym samym wydajność chłodniczą/grzewczą urządzenia.
Czasem przed opuszczeniem budowy warto sprawdzić czy o niczym się nie zapomniało, bo problemem może nie być zbyt długa instalacja lub za małe ciśnienie dyspozycyjne a niedokończone prace .

Klimatyzatory stają się coraz powszechniejsze. Łatwość dostępu do urządzeń nawet w marketach budowlanych sprawia, że montaż klimatyzacji wykonują osoby przypadkowe. Wtedy można spotkać skraplacz klimatyzatora tłoczący powietrze wprost na ścianę, źle wykonane kołnierze, których nieszczelność powoduje ulatnianie się gazu chłodniczego, czy brak odpowiedniej izolacji linii freonowej. Jeśli instalację wykonuje wykwalifikowana osoba wszystkie przedstawione powyżej błędy, wynikają raczej z pośpiechu, bądź roztargnienia. Dlatego przed ostatecznym zakończeniem prac należy sprawdzić wszystkie wykonane elementy oraz przeprowadzić odpowiednio długie próby szczelności, żeby mieć pewność, że całość instalacji przeprowadzono poprawnie.

Posted in klimatyzacja | Tagged , , | Leave a comment

instalacje klimatyzacji odpowietrzanie

W sytuacji, podczas pracy instalacji klimatyzacji, pęcherzyki powietrza są niemal całkowicie porywane przez strumień wody i praktycznie wcale nie docierają do odpowietrznika. Badania wskazują, że jest to najmniej efektywne miejsce montażu.
W przypadku klimatyzacji również bardzo niewiele pęcherzyków powietrza dostaje się do odpowietrznika. Odpowietrzanie jest średnio skuteczne i zachodzi tylko, gdy stosunek średnic odpowietrznika i rury, na której jest zamocowany, są bliskie jedności, co oznacza, że stosowanie odpowietrzników z bardzo małym złączem na dużych rurach mija się całkowicie z celem. Dodatkowo taki odpowietrznik działa tylko przy prędkościach przepływu ≤ 0,5 m/s.
W wariancie pęcherzyki powietrza są niemal całkowicie porywane przez strumień wody i odpowietrzanie praktycznie nie zachodzi.
Lepszym sposobem na pozbycie się powietrza w postaci mikropęcherzyków są separatory mikropęcherzyków, które są połączeniem separatora i odpowietrznika automatycznego.

     Urządzenie składa się z trzech podstawowych elementów:
● pompy,
● zaworu elektromagnetycznego,
● zbiornika ze specjalnym odpowietrznikiem z zaworem zwrotnym.

      Całością steruje sterownik mikroprocesorowy z wyświetlaczem graficznym. Zawór dławiący wyregulowany został ręcznie podczas instalacji urządzenia klimatyzacyjnego, zgodnie ze wskazaniami sterownika, tak aby wewnątrz odgazowywacza panowało odpowiednie ciśnienie w stosunku do ciśnienia instalacji klimatyzacji.
Odgazowywacz próżniowy pracuje na przemian w dwóch fazach. Faza pierwsza to faza odgazowania w próżni do -0,7 bar. Osiąga się to przez zamknięcie zaworu elektromagnetycznego, przy ciągłej pracy pompy. Faza ta trwa 20 sekund podczas których, porcja wody znajdująca się w zbiorniku jest całkowicie odgazowywana. Gazy zbierają się ponad powierzchnią wody w górnej części zbiornika. Odgazowanie w próżni powoduje w efekcie rozdzielenie gazów i wody, i dlatego tę metodę nazwano VacuSplit .
Proces wydzielania się bąbelków gazów, nawet przy tak wysokiej próżni, zachodzi dość spokojnie. Dlatego, dla uzyskania dodatkowych turbulencji wody w zbiorniku montaż klimatyzacji, odessana woda jest częściowo zawracana i ponowne wprowadzana do zbiornika, w którym panuje podciśnienie. Jest to podobny efekt, jaki towarzyszy potrząsaniu butelką szampana – odgazowanie następuje kilkanaście razy efektywniej.
Faza druga służy do usunięcia zgromadzonego gazu ze zbiornika i wprowadzenia odgazowanej wody z powrotem do instalacji. Uzyskuje się to poprzez otwarcie zaworu elektromagnetycznego. W tym momencie wysokie ciśnienie z instalacji powoduje, że woda instalacyjna wpływa do zbiornika i wyciska zgromadzony gaz przez specjalny odpowietrznik. Za odpowietrznikiem znajduje się czujnik informujący sterownik o ilości usuniętego gazu. Na tej podstawie sterownik wylicza poziom rozpuszczonego gazu w instalacji klimatyzacji, i decyduje, czy musi pracować nadal, czy może się wyłączyć. Faza ta trwa 20 sekund i gwarantuje całkowite wypłukanie odgazowanej wody z urządzenia do instalacji. Po fazie drugiej urządzenie ponownie przechodzi do fazy pierwszej, co oznacza, że cały cykl odgazowania trwa 40 s. W ciągu doby jest to 2160 pełnych cykli, podczas każdego cyklu odgazowywane jest ok. 10 litrów wody. Daje to wydajność rzędu 20 m3 wody na dobę.

Posted in klimatyzacja, serwis klimatyzacji | Tagged , , | Leave a comment

chłodnictwo klimatyzacja

Chłodnictwo i klimatyzacja  jest specyficzną dziedziną techniki cieplnej, której zadaniem jest uzyskiwanie temperatury ciał w zakresie poniżej temperatury otoczenia i utrzymywanie tego poziomu temperatury w wymaganym okresie. Najniższą teoretycznie temperaturą ciała jest temperatura równa zero w skali termodynamicznej, czyli -273,15°C (praktycznie nieosiągalna w myśl drugiej i trzeciej zasady termodynamiki). Zakres temperatury to ÷ -273,15oC można umownie podzielić na dwa podzakresy, to znaczy umiarkowanych i niskich temperatur. W obszarze chłodzenia umiarkowanego osiąga się końcową temperaturę ciała wynoszącą około -120 ÷ -160oC, a sposobami jej uzyskiwania zajmuje się technika chłodnicza (chłodnictwo). Obszar poniżej podanego poziomu temperatury leży w polu zainteresowania techniki kriogenicznej (kriogeniki) . Oczywiście podane kryteria należy traktować jako umowne.
Największe zainteresowanie chłodnictwa umiarkowanego dotyczy zastosowania lewobieżnych obiegów termodynamicznych, zwłaszcza parowych i sprężarkowych. Energia napędowa do realizacji tego typu obiegów doprowadzana jest z otoczenia w postaci energii mechanicznej. Jeśli tak określi się możliwość wykonania obiegu lewobieżnego, to już na początku analizy wystąpią dwa istotne problemy, zwane umownie pierwotnymi. Jednym z nich jest problem energetyczny, związany z doprowadzeniem energii do napędu sprężarki chłodniczej, przy czym energia powinna być wykorzystana racjonalnie, co znaczy osiągnięcie efektu użytecznego obiegu przy minimalnym zużyciu energii. Drugi problem pierwotny jest związany z właściwym doborem czynnika chłodniczego, który w parowym, sprężarkowym obiegu chłodniczym podlega przemianom termodynamicznym, w tym przemianom fazowym wrzenia i skraplania. Zauważa się, że już wstępne „wywołanie tego problemu” powoduje poważne wyzwania. Zagadnienia dotyczą bowiem sfery energetyczno-ekologicznej, niezwykle istotnej w XXI wieku i będącej przedmiotem dalszej analizy zawartej w niniejszym opracowaniu.
Podkreślić trzeba, że sprężarkowe urządzenia chłodnicze i klimatyzacyjne mają z założenia spełniać określony aspekt aplikacyjny. W praktyce oznacza to, że są one konstruowane z przeznaczeniem do uzyskiwania obniżonej, w stosunku do otoczenia, temperatury w ściśle określonym celu. Mówi się więc o zastosowaniu techniki chłodniczej w klimatyzacji, przemyśle spożywczym, medycynie, przemyśle elektronicznym itp. Zastosowanie instalacji chłodniczej w wymienionych typach obiektów jest jednak zdeterminowane całokształtem warunków ich eksploatacji, parametrami otoczenia oraz, co nie jest bez znaczenia, rodzajem wyrobu finalnego. Wszystkie te uwarunkowania muszą być brane pod uwagę w momencie podejmowania decyzji o zaprojektowaniu instalacji chłodniczej.
Z technicznego punktu widzenia, podane wyżej stwierdzenia dotyczące doboru elementów urządzenia, mieszczą się w pojęciu projektowanie. Polega ono ogólnie na opracowaniu dokumentu zawierającego: założenia, obliczenia, opisy, kosztorysy itd., na podstawie których możliwe jest wykonanie określonego produktu. W tym miejscu dotykamy bardzo ważnego zagadnienia mówiącego, że wynikiem procesu projektowania jest ściśle określony produkt. Pojęcie produktu, odmieniane jest we wszystkich przypadkach w różnego typu aktach prawnych, zwłaszcza w Unii Europejskiej i nie może być niezdefiniowanym pojęciem wirtualnym.
Weźmy pod uwagę przykładowo produkt finalny w postaci tunelu do zamrażania ryb. Już na tym poziomie rozważań występują pewne dylematy. Z punktu widzenia ogólnych założeń systemowych, produktem (finalnym, końcowym) będzie w tym przypadku ryba określonego gatunku o temperaturze, po obróbce termicznej, niższej od krioskopowej i określonej w założeniach. W sensie technicznym zaś, produktem końcowym będzie instalacja chłodnicza, która pozwala na uzyskanie założonej ilości zamrożonej ryby, o określonej wyżej temperaturze. Postawmy zatem pytanie: co jest produktem w rozważanym przypadku klimatyzacja? Dla technologa chłodniczego produktem będzie prawidłowo zamrożona ryba, dla inżyniera chłodnika – instalacja. Uzyskanie jednoznaczności interpretacyjnej jest tutaj bezwzględnie konieczne. Produkt, jako pojęcie jest bardzo atrakcyjne w sensie publicystycznym, jednak dla projektantów produktu będzie to instalacja chłodnicza. Być może problem ten wywoła uwagi polemiczne, jednak autorzy tak właśnie zdefiniowali to pojęcie stosowane w dalszej treści opracowania.

Posted in klimatyzator, montaż klimatyzacji | Leave a comment

klimatyzacja sklepów

Wymagania odnośnie powietrza wewnętrznego w obiektach handlowych
Podczas projektowania wentylacji i klimatyzacji dla danego obiektu należy na początku zapoznać się z uwarunkowaniami architektonicznymi budynku. Niskie pomieszczenie handlowe to często obiekty wybudowane wiele lat temu, w których wymiana powietrza realizowana była przez wentylację grawitacyjną. W takich pomieszczeniach zazwyczaj nie ma możliwości poprowadzenia przewodów pełnej wentylacji i klimatyzacji mechanicznej, zarówno ze względu na wysokość pomieszczenia (problem np. z zainstalowaniem nawiewników i skrzynek rozprężnych w stropie podwieszanym), jak i na powierzchnię obiektu (brak miejsca na centralę klimatyzacyjną). Natomiast w nowych budynkach ogranicza się wpływ otoczenia na warunki panujące wewnątrz poprzez zastosowanie szczelnych okien wieloszybowych oraz osłon przeciwsłonecznych, przy czym pojawia się problem wystąpienia wysokich zysków ciepła od oświetlenia, gdyż stosuje się zarówno oświetlenie ogólne, jak i miejscowe eksponujące dane artykuły. W obydwu przypadkach dużą uwagę przywiązuje się do parametrów powietrza w pomieszczeniu, w którym przebywają czasowo zarówno klienci jak i personel.

Przykłady stosowanych urządzeń klimatyzacyjnych
Ponieważ pomieszczenia niskie (2,5 do 4 m wysokości) często charakteryzują się również niewielką powierzchnią całkowitą, nie ma w nich miejsca na instalowanie centrali klimatyzacyjnej. Z tego powodu w pomieszczeniach takich największym zainteresowaniem cieszą się zestawy klimatyzacyjne, które lokalnie uzdatniają powietrze. Są one estetycznie wykonane i pasują praktycznie do wystroju każdego wnętrza, a także mają możliwość precyzyjnego potrzymania parametrów powietrza. Głównym zadaniem tych urządzeń jest odebranie zysków ciepła, a niektóre umożliwiają dostarczanie świeżego powietrza, a nawet dodatkowe ogrzewanie go w okresie zimowym. Dobór urządzenia powinien uwzględniać:

  • kubaturę pomieszczenia,
  • jego ekspozycję na światło słoneczne,
  • ilość osób maksymalnie przebywających w środku,
  • zyski ciepła od oświetlenia i innych urządzeń elektrycznych.

    Belki chłodzące
    Są to urządzenia klimatyzacyjne instalowane zazwyczaj w stropach podwieszanych już na wysokości 15 cm pod sufitem. W urządzeniach tych ciepłe powietrze przepływa przez belkę, następnie ochłodzone, cięższe od powietrza otaczającego, opada w kierunku podłogi, dzięki czemu w pomieszczeniu zachodzi cyrkulacja, w wyniku której ciepłe powietrze jest nieustannie wymieniane na zimne.

    Rozmiar: 22323 bajtów

    Rys. 1. Wypływ powietrza z belki chłodzącej [Lindab]

    Klimatyzatory
    To urządzenia kompaktowe, w których możliwe jest obniżenie temperatury o 5÷6oc w odniesieniu do temperatury powietrza zewnętrznego. Zespół taki składa się z układu chłodniczego, nagrzewnicy powietrza, nawilżacza, wentylatora obiegu powietrza, filtru powietrza oraz elementów regulacji rozdziału powietrza. Sterowanie klimatyzatorem odbywa się za pomocą regulatorów wbudowanych w maskę/obudowę.

    Rozmiar: 64287 bajtów

    Rys. 2. Klimatyzator typu multisplit [Elta]

    Klimatyzatory typu ”split”
    Składają się z dwóch części: zewnętrznej zawierającej sprężarkę chłodniczą, skraplacz i wentylator oraz wewnętrznej z filtrem, parownikiem, wentylatorem i ewentualnie dodatkowymi elementami do uzdatniania powietrza.

Posted in klimatyzacja, klimatyzator | Tagged , | Leave a comment

klimatyzacja, woda lodowa

Rosnące wymagania ludzi wobec komfortu cieplnego w budynkach, zmieniające się funkcje pomieszczeń, przy jednoczesnym wymaganiu racjonalnego korzystania z energii, tworzą nowe warunki zastosowania zaworów we współczesnych systemach klimatyzacyjnych. Nowe standardy jakości środowiska zwracają szczególną uwagę na środowisko pracy. Codziennością stała się potrzeba odczuwania komfortu przez osoby przebywające wewnątrz budynków. Odczucie komfortu cieplnego, niezależnie od pory roku, wpływa dodatnio na efektywność i samopoczucie osób pracujących lub wypoczywających w danym pomieszczeniu. Niezależnie od tego, czy są to biura czy obiekty rekreacyjne, poczucie komfortu stało się dziś celem nadrzędnym.Dlatego znaczenie jakości i niezawodności stosowanych rozwiązań doceniane jest w analizie długookresowej inwestycji w instalację klimatyzację.
W pomieszczeniach, w zależności od ich funkcji, występują różne zyski ciepła. Pochodzą one między innymi od: nasłonecznienia, oświetlenia, przebywających osób, maszyn i urządzeń, itp. Każdy z tych czynników charakteryzuje się inną dynamiką. W celu utrzymania temperatury na zadanym poziomie stosuje regulatory temperatury. Ich działanie wywołuje zmienny przepływ czynnika chłodzącego, a przez to zmieniające się warunki pracy instalacji.
Pomieszczenia użytkowane komercyjnie mogą również zmieniać swoją funkcję. Następuje to podczas zmiany stosowanego procesu produkcyjnego, ilości osób, godzin wykorzystywania pomieszczenia, a także przejścia w inny obszar temperatury komfortu. Kolejnym rodzajem zmian jest przebudowa dotychczas wykorzystywanych pomieszczeń. Wstawianie dodatkowych ścian lub usuwanie już istniejących musi wpłynąć na zapotrzebowanie na chłód lub ciepło. W tej sytuacji, przebudowie może podlegać również instalacja, jednak nie powinno to wywoływać zakłóceń w kontrolowaniu komfortu w pozostałych pomieszczeniach.

Instalacje wody lodowej były dotychczas projektowane i wykonywane zwykle jako stałoprzepływowe. Jednak ze względu na rosnące ceny energii, ale również dzięki ciągłemu udoskonalaniu zaworów regulacyjnych oraz agregatów chłodniczych, coraz częściej projektowane są jako zmiennoprzepływowe i upodabniają się do instalacji grzewczych. Stosowane są rozwiązania wykorzystujące jedną instalację, a także źródło (pompa ciepła) do dostawy ciepła lub chłodu. Obowiązują wtedy te same zasady wymiarowania instalacji podczas obu trybów pracy, a więc operując zmienną temperaturą i przepływem czynnika utrzymywana jest zadana temperatura w pomieszczeniu.

Rozwiązania stworzone zostały z uwzględnieniem wymagań użytkowników. Wymagania te zaspokajane są, w zależności od rodzaju instalacji, przez szereg produktów klimatyzacyjnych, które cechuje:

  • szybsze i łatwiejsze projektowanie oraz możliwości rozbudowy instalacji bez konieczności ponownej regulacji;
  • zrównoważenie hydrauliczne instalacji wody lodowej za pomocą mniejszej ilości automatycznych zaworów, w porównaniu z rozwiązaniem wykorzystującym zawory ręczne;
  • natychmiastowa reakcja zaworów automatycznych na najmniejsze zmiany w zapotrzebowaniu na chłodzenie lub grzanie w pomieszczeniach, zapewniając tym samym stały komfort osobom przebywającym w ich wnętrzu i oszczędność energii;
Posted in klimatyzacja, klimatyzator | Tagged , , | Leave a comment

klimatyzacja pompa ciepła

Gazowe pompy ciepła (GHP – gas heat pumps)  zdobywają zaufanie inwestorów w całej Europie także w Polsce. Urządzenia klimatyzacyjne  te są najbardziej wydajnymi na rynku klimatyzatorami z pompą ciepła z silnikiem napędzanym gazem zarówno naturalnym, jak również ciekłym propanem.

Wyróżnikiem gazowych pomp ciepła w stosunku do elektrycznych klimatyzatorów jest powszechne wykorzystywanie ich do niezwykle ekonomicznej pracy przy ogrzewaniu w warunkach zimowych. Jest to możliwe w wyniku odzyskania ciepła normalnie traconego przez silnik spalinowy. Ciepło to eliminuje dodatkowo przerwy na odszranianie, jak też wykorzystywane jest do produkcji cieplej wody użytkowej.
GHP instalowane w szeroko pojętym budownictwie obsługują całość gospodarki cieplno-chłodniczej:

• chłodzenie i ogrzewania pomieszczeń klimatyzatorami wewnętrznymi,

• obróbka   termiczna   powietrza wentylacyjnego   w   kanałach   wewnętrznych jak i w centralach wentylacyjnych,

•  wspomaganie produkcji  ciepłej wody użytkowej.

Instalacje zasilane poprzez GHP pracują w standardzie VRV (zmienny przepływ czynnika roboczego R410A). Oszczędności eksploatacyjne przy korzystaniu z GHP wynoszą przy ogrzewaniu w porównaniu do kotłów gazowych – na poziomie 50%, zaś przy chłodzeniu 30% w porównaniu do klimatyzatorów elektrycznych. Wykorzystywanie cieplej wody użytkowej znacznie podnosi te wskaźniki (np. w hotelach).

Proporcjonalnie do mniejszej ilości zużywanego gazu jest mniejsza emisja CO2. W minimalnym stopniu używana jest ,,brudna energia” elektryczna GHP wpisane są na listę Carbon Trust jako urządzenia ograniczające emisję CO2 do atmosfery. Każda jednostka zewnętrzna wyposażona jest w wydajny komputer, który steruje i optymalizuje pracę instalacji. Specjalny  program  diagnostyczny  ułatwia serwisowanie klimatyzatora używając kilkudziesięciu sensorów mierzących on-line prawidłowość działania całego systemu.

Systemy  klimatyzacji GHP   są  nadzwyczaj efektywne, bardzo wszechstronne, oferujące oszczędności energii, a także umożliwiające zwrot poniesionych kosztów inwestycji w krótkim czasie,   w   stosunku   do konwencjonalnych klimatyzacji , lub elektrycznie zasilanych systemów powietrznych pomp ciepła.

Gazowe pompy ciepła pracują na czystym, niedrogim, przyjaznym dla środowiska paliwie. Używają też nowego czynnika R410A, który nie niszczy struktury ozonowej. Używając gazu oszczędza się energię i redukuje koszty bieżące eksploatacji, co jest szczególnie ważne dla ochrony środowiska oraz dla kieszeni. GHP to wysokoefektywny i prosty w instalacji system posiadający pełną dostępność urządzeń wewnętrznych. Istniejący system rurowania może być użyty zamiennie do nowej gazowej pompy ciepła. System ten jest idealnym rozwiązaniem zapewniającym komfort cieplny w budynkach mieszkalnych, biurach, hotelach i budynkach przemysłowych.

Posted in klimatyzacja, klimatyzator | Tagged , , | Leave a comment

kolektory słoneczne i klimatyzacja

  • Zaletą kolektorów stacjonarnych jest prosty montażu, odporność na porywisty wiatr, łatwość wkomponowania w architekturę budynku, brak części ruchomych. Ich wadą jest konieczność znalezienia lokalizacji możliwie najbardziej zorientowanej na południe i nachylonej pod pewnym kątem. Kolektory tego typu pochłaniają promieniowanie słoneczne w pewnej tylko porze dnia (np. w południe) natomiast w pozostałych porach kąt padania promieni słonecznych względem normalnej do płaszczyzny kolektora jest zbyt duży. Kolektory nadążne “śledzą” położenie słońca i w zależności jakie maja stopnie swobody dążą do zmniejszenia kąta pomiędzy normalną do płaszczyzny kolektora a bieżącym kierunkiem padania promieni (stąd nazwa nadążne). Ich zaletą jest więc maksymalizowanie pochłanianego promieniowania niezależnie od pory dnia i pozycji słońca. Wadą kolektorów nadążnych jest skomplikowana budowa, awaryjność konstrukcji ruchomej a w szczególności jej wrażliwość na porywiste wiatry i oblodzenie. Kolektory takie zazwyczaj trudno jest wkomponować w architekturę budynku pomimo ich wizualnej atrakcyjności oraz intrygującego, nowoczesnego wyglądu. Kolektory nadążne znakomicie nadają się do skupiania promieni słonecznych co w warunkach krajowych pozwala przekroczyć gęstości promieniowania 1000W/m2 a więc umożliwia osiągniecie temperatury napędowej urządzeń chłodniczych z zakresu 150-400oC. Wysokie temperatury uzyskiwane w skupiających kolektorach słonecznych pozwalają absorpcyjnym i strumienicowym urządzeniom chłodniczych i klimatyzacji osiągnąć wysokie wartości współczynnika COP (rys. 2)
    Do przeprowadzenia niniejszych analiz opracowano specjalny program obliczeniowy pozwalający na modelowanie bilansu promieniowania słonecznego w zadanym przedziale roku dla dowolnie nachylonej powierzchni. Bilansowanie polega na zliczaniu krok po kroku (w praktyce wystarcza 1-30 minut) chwilowych wartości gęstości promieniowania [W/m2] bezpośredniego, rozproszonego i odbitego. Bilansowanie prowadzi się w zadanym przedziale roku a następnie porównuje otrzymane sumy wyznaczone dla różnych konfiguracji płaszczyzny. . Niektóre ze wzorów wymagały przebudowy i uzupełnienia o dodatkowe kąty obrotu płaszczyzny wokół nachylonej osi. Analizie poddano trzy kąty geometrii płaszczyzny kolektora :
  • U - kąt azymutu wyznaczany przez jego orientację przykładowo: na północ 0o, wschód 90o, południe 180o, zachód 270o. Zwyczajowo najlepsza jest południowa gdzie U=180o.
  • ß – kąt nachylenia płaszczyzny kolektora względem poziomu posiadający dwa przypadki szczególne: kolektor poziomy dla ß=0o oraz pionowy dla ß=90o.

    Kolektory słoneczne nadążne, nieskupiające
    Kolektory nadążne zwyczajowo rozpatrywane są w trzech podstawowych typach nadążności:

  • w płaszczyźnie poziomej (poziomo nadążny),
  • w płaszczyźnie pionowej (pionowo nadążny),
  • w płaszczyźnie poziomej i pionowej (dwupłaszczyznowo).
    Specjalnie na potrzeby niniejszego opracowania dodano, czwarty typ nadążności:
  • wokół nachylonej osi (ukośnie nadążny)
    Zrozumienie specyfiki kolektorów nadążnych wymaga tu pewnego opisu sposobu obracania płaszczyzny pochłaniającej w trzech kątowych stopniach swobody U, ß, y. Najprostszym w spotykanych realizacjach grzewczych jest kolektor poziomo nadążny. Do jego obracania wystarcza karuzelowy typ stelażu, przy czym kąt nachylenia ß jest stały.
    Kolektorem słonecznym praktycznie nieobecnym w literaturze jest kolektor nadążny wokół nachylonej (ukośnej) osi rys. 9. Ten typ pracy wymaga dysponowania płaszczyzną bazową o stałym nachyleniu (np. dach budynku). W przeciwieństwie do kolektora stacjonarnego, teraz odchyla się on bocznie w kierunku wschodnim lub zachodnim. Konstrukcja taka nie stwarza problemów architektonicznych i jest stosunkowo odporna na porywiste wiatry. Także dla tego typu pracy wyznaczyć można wartości sum miesięcznych promieniowania łącznego w zależności od kąta nachylenia ß (rys. 10) oraz optymalne wartości kąta pochylenia ß
  • Oprócz porównań bazujących na sumach promieniowania warto zwrócić uwagę na zmienność uzyskiwanej gęstości promieniowania [W/m2] w skali doby. Porównanie takie wymaga zestawienia wyników obliczeń modelowych dla tego samego dnia – w tym przypadku wybrano 22 czerwca jako dzień bliski przesilenia letniego. W okresie tym słońce doprowadza do powierzchni ziemi znaczne ilości energii czego skutkiem są w tym okresie wysokie temperatury powietrza. Na rys. 14 zestawiono charakterystyki dobowe gęstości promieniowania docierającego do kolektorów o różnych stopniach swobody i dla różnych kątów nachylenia ß. Jako krzywą porównawczą na każdym z czterech wykresów pokazano czarną linią wartość promieniowania dla kolektora dwupłaszczyznowego. Osiąga on największe gęstości promieniowania [W/m2] oraz zajmuje najszersze pole na wykresie.
    Rozmiar: 55517 bajtów
    Porównanie opisanych powyżej różnych typów kolektorów pokazuje, że urządzenia klimatyzacyjne napędzane za ich pomocą zbudować można w kilku wariantach. Warto przy tym pamiętać o kilku zasadach:
  • stosując kolektor płaski (wykorzystujący promieniowanie bezpośrednie, rozproszone i odbite) należy zachować optymalny kąt nachylenia. Optymalnym azymutem jest geograficzny kierunek południowy a kątem nachylenia dla pracy w ciągu miesięcy letnich 25-35o. Obliczone wartości są zgodne z innymi publikacjami [1,3];
  • wybierając kolektor płaski poziomo nadążny dla promieniowania łącznego należałoby ustawić optymalny kąt nachylenia 45-55o a dla skupiającego 55-60o;
  • dla kolektora ukośnie nadążnego dla promieniowania łącznego optymalny kąt nachylenia wynosi 55-60o a dla skupiającego kąt 45-50o;
  • opisana metoda ukośnie nadążnego odchylania kolektora jest stosunkowo prosta w realizacji technicznej, jest on mało wrażliwy na porywiste wiatry i niekłopotliwy architektonicznie. Praktyczna realizacja techniczna wbudowania w połać dachową kolektora dwupłaszczyznowo lub tylko poziomo nadążnego jest znacznie trudniejsza od wbudowania kolektora ukośnie nadążnego;
  • kolektory ukośnie nadążne można łatwo połączyć (rys. 11) we współpracujące ze sobą zestawy ze wspólnym mechanizmem obracającym. Analogiczna konstrukcja połączonych kolektorów poziomo nadążnych jest znacznie trudniejsza w realizacji.
  • analiza optymalnych kątow nachylenia pokazuje, że dla budowanych w Polsce domów jednorodzinnych (typowych katów pochylenia dachów) właściwsze byłoby zastosowanie kolektora ukośnie nadążnego w technologii skupiającej niż płaskiej.
    Rozmiar: 66377 bajtów
    LITERATURA
    J. NOWICKI: Promieniowanie słoneczne jak źródło energii. Arkady, Warszawa 1980.
    A. PALIWODA: Urządzenia chłodnicze strumienicowe, WNT, Warszawa 1971.
    Z.P LUTA: Podstawy teoretyczne fototermicznej konwersji energii słonecznej, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej 2000.
    Artykuł w druku (krajowa konferencja naukowo-techniczna).
  • Posted in klimatyzacja, montaż klimatyzacji | Tagged , , | Leave a comment

    klimatyzacja budynków

    Po wprowadzeniu zmian ustrojowych w Polsce zaczęło intensywnie rozwijać się nowoczesne budownictwo. Początkowo były to głównie obiekty o dużych kubaturach, lecz w ostatnich latach odnotowano w Polsce gwałtowny przyrost nowoprojektowanych instalacji klimatyzacyjnych obsługujących średnie i małe budynki użyteczności publicznej, budynki komercyjne oraz mieszkalne. Klimatyzacja nie stanowi już luksusu, ale standard wyposażenia budynku – także w naszych warunkach klimatycznych.

    Kierując się sygnałami napływającymi z rynku oraz oczekiwaniami projektantów klimatyzacji, firma zaprojektowała i wprowadziła na rynek całą rodzinę agregatów wody lodowej, obecnych na rynkach Unii Europejskiej już od lat.

    Nadrzędnym celem, który przyświecał pracom zespołu konstrukcyjnego, było maksymalne ułatwienie prac projektowych na etapie doboru agregatu oraz skrócenie czasu jego instalacji w obiekcie. W oparciu o nowatorską technologię i duże doświadczenie oraz prowadzone badania, wspierające ciągły rozwój, zyskały znakomitą na świecie reputację. Systemy klimatyzacyjne przeznaczone są do stosowania w pomieszczeniach mieszkalnych, biurowych oraz zakładach produkcyjnych. Przy ich projektowaniu wykorzystano zaawansowane rozwiązania technologiczne, a także zwrócono szczególną uwagę na ich estetykę wykonania oraz ergonomię użytkowania. Wszystkie te zabiegi spowodowały, że klimatyzatory te charakteryzują się dużą niezawodnością i funkcjonalnością.


    Rys. 2. Poziomy nawiew strugi powietrza w cyklu chłodzenia


    Rys. 3. Schemat nawiewu i rozproszenia strugi w klimatyzatorach ściennych

    System symultaniczny charakteryzuje się tym, iż może pracować w trybie chłodzenia lub grzania. Natomiast w systemie niezależnym praca może się odbywać w trybie chłodzenia i ogrzewania jednocześnie w dwóch obiegach termodynamicznych.
    Charakterystycznymi cechami systemu klimatyzacji Big Multisplit są m.in.: długie odcinki instalacji pomiędzy jednostkami wewnętrznymi i jednostką zewnętrzną, rożne kombinacje wydajności i typów jednostek wewnętrznych (kasetonowe, kanałowe, przypodłogowo-sufitowe), centralny, przewodowy pilot z zegarem programowanym tygodniowo. Dodatkowym atutem tego systemu jest oszczędność przestrzeni przy montażu jednostki zewnętrznej, prostsza instalacja, chłodzenie i ogrzewanie przy niskich temperaturach zewnętrznych.

    Posted in klimatyzacja, klimatyzator | Tagged , , | Leave a comment

    klimatyzacja perspektywy

    Klimatyzacja jest dziedziną dynamicznie się rozwijającą. Szereg aspektów ma znaczący wpływ na ten stan rzeczy. Jednym z poważnych elementów są uregulowania prawne związane z ochroną środowiska wymuszające zmiany w układach klimatyzacyjnych i chłodniczych. Uwzględniając uregulowania prawne dotyczące wymiany czynników chłodniczych mających negatywny wpływ na środowisko (“dziura ozonowa” i “efekt cieplarniany”) w myśl porozumienia z Montrealu wraz z kolejnymi poprawkami oraz polskiego prawodawstwa dotyczącego obrotu, składowania freonów (Dz. U. 1999 nr 110 poz. 1263) istnieje potrzeba ich wymiany, czyli bezpiecznego odzysku, przechowywania oraz późniejszej utylizacji lub destrukcji (zużytych). Oprócz wycofywanych czynników chłodniczych istnieje liczna grupa odpadów pochodzących z instalacji chłodniczych i klimatyzacyjnych. Mówiąc o odpadach można wymienić zaolejone czynniki chłodnicze nie nadające się do recyklingu lub dostarczane butle ze zmieszanymi czynnikami chłodniczymi. Z dniem 1 stycznia 2002 weszła w życie Ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz.U. 2001 nr 63 poz. 639). Przepisy te stosuje się również do przedsiębiorców wprowadzających na rynek krajowy towary z importu, których częściami składowymi są produkty wymienione w załącznikach do ustawy. Produktami takimi są m.in. urządzenia klimatyzacyjne, urządzenia chłodnicze, pompy ciepła zawierające substancje zubażające warstwę ozonową (CFC i HCFC). Dodatkowo na przedsiębiorcę nakłada ustawa obowiązek odzysku, a w szczególności recyklingu odpadów. Do dnia 31 grudnia 2007 roku docelowy poziom odzysku dla urządzeń klimatyzacyjnych oraz chłodziarek i zamrażarek typu domowego ustalono na 50% w stosunku do masy wprowadzonych substancji na rynek oraz 50% recyklingu. W przypadku urządzeń chłodniczych, zamrażalniczych oraz pomp ciepła poziom odzysku wynosi 50% i recyklingu 70%. Dodatkowo należy zauważyć, iż czynniki chłodnicze (CFC i HCFC) zostały sklasyfikowane jako odpady niebezpieczne (Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 roku Dz.U. 2001 nr 112 poz. 1206). W tym aspekcie należy zwrócić uwagę na Ustawę o odpadach (Dz.U. 2001 nr 62 poz. 628) i Ustawę Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2001 nr 62 poz. 627) w których zawarto zasady zapobiegania powstawaniu odpadów oraz zmniejszaniu ich wpływu na środowisko.
    Prowadzone w specjalnych laboratoriach badania nad udoskonalaniem podzespołów jak też prace nad nowymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi chiller’ów dużych mocy (350´750 kW). Prowadzone są badania parowaczy pod kątem zmniejszenia oporów przepływu jak również maksymalnego wykorzystania powierzchni wymiany ciepła, przy użyciu kamery termowizyjnej. Miarą intensywności i zakresu prowadzonych badań innowacyjnych, w ramach działań rozwojowych , jest kwota przeznaczana na te cele, która wynosi około 2 mln euro w skali roku.
    Na schematach w jaki sposób w laboratoriach testowane są urządzenia i jakie parametry są analizowane zgodnie z normami certyfikacyjnymi EUROVENT’u.
    Osobnym szerokim zagadnieniem w nowoczesnych systemach klimatyzacyjnych jest szeroko rozumiana elektronika: od precyzyjnych elektronicznych zaworów rozprężnych, poprzez różnego typu czujniki, po elektroniczne systemy zarządzania układami (rys. 3). Możliwe obecnie jest włączanie i wyłączanie urządzenia przez telefon zarówno komórkowy jak i stacjonarny. Funkcja ta pozwala również na zmianę ustawienia parametrów pracy klimatyzatorów oraz uzyskanie informacji o stanach alarmowych instalacji.
    W artykule przedstawiono niektóre nowe rozwiązania stosowane w klimatyzacji. Przy szeroko rozumianej “nowoczesności” pominięto szereg aspektów tego zagadnienia. Skupiono się w początkowej części na zmianach legislacyjnych, które mają znaczący wpływ na branżę chłodniczą i klimatyzacyjną. Następnie wybiórczo przedstawiono zastosowane nowe elementy mające wpływ na zapewnienie komfortu cieplnego.

    Posted in klimatyzacja, klimatyzator | Tagged , | Leave a comment

    czynniki chłodnicze w klimatyzacji

    W artykule tym omówiono tło historyczne naturalnych i syntetycznych czynników chłodniczych używanych w klimatyzacji, ich specyficzne własności fizyko-chemiczne, ekologiczne i użytkowe, a także zakresy zastosowania w urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła. Przedstawiono również najnowszą literaturę mogącą zainteresować Czytelnika poszukującego informacji szczegółowych oraz zaawansowanych rozwiązań technicznych.

    Wiadomości wstępne
    Śledząc historię chłodnictwa mechanicznego i klimatyzacji zauważamy, że technika chłodnicza od początku była oparta na czynnikach naturalnych, takich jak: amoniak, dwutlenek węgla, propan, woda i powietrze. W małych urządzeniach chłodniczych były wówczas w użyciu również takie czynniki, jak np. chlorek metylu i dwutlenek siarki. Z chwilą pojawienia się na rynku w latach 1931-1934 freonów CFC i HCFC, zapanowało powszechne przekonanie o nadejściu ery czynników chłodniczych całkowicie bezpiecznych dla człowieka i jego otoczenia. Przyczyniło się do tego również złe doświadczenie zdobyte podczas wieloletniej eksploatacji urządzeń chłodniczych domowych i handlowych z chlorkiem metylu i dwutlenkiem siarki. O środowisku naturalnym nikt wówczas nie myślał, panowało bowiem przekonanie, że ziemia, woda i powietrze zostały dane człowiekowi w wieczne użytkowanie – jako niezniszczalne. Toteż nikt wtedy nie był w stanie przewidzieć, że w 50 lat później przekonanie to okaże się całkowicie błędne i freony używane w klimatyzacji dostarczą światu tylu kłopotliwych zagrożeń. Wyrządzone środowisku naturalnemu szkody doprowadziły do uchwalenia Protokółu Montrealskiego, ze wszystkimi jego dotkliwymi ograniczeniami natury produkcyjnej, eksploatacyjno-serwisowej i dystrybucyjnej.

    Wnioski
    Amoniak, propan, izobutan, CO2, woda i powietrze. znalazły już obszary swoich najkorzystniejszych zastosowań. Osiągnięty dotychczas postęp w badaniach i rozwoju urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła z czynnikami naturalnymi nie stanowi optymistycznej, wychodzącej poza lata 2010-2015, prognozy dla czynników HFC. Mówiąc o naturalnych i syntetycznych czynnikach chłodniczych możemy z ufnością i spokojem stwierdzić: nie było czynników syntetycznych – były naturalne, nie będzie czynników syntetycznych – będą naturalne. Przyszłość nie tylko chłodnictwa, klimatyzacji czy pomp ciepła, lecz także wszystkich innych dziedzin, będzie – bo musi być – oparta na substancjach naturalnych.

    Posted in klimatyzacja, serwis klimatyzacji | Tagged , , , | Leave a comment